وجين
اگر كتابخانه را به عنوان يك پيكره زنده در نظر بگيريم كه در آن سلولهاي مرده جاي خود را به سلول هاي جديد مي دهند و اين فرآيند جريان حيات و طراوت را در اين پيكره تضمين مي نمايد ، به روشني مي توان دريافت كه فرآيند مجموعه سازي نيز با بهره گيري از فاكتورهاي تعيين كننده برطبق نيازهاي جامعه استفاده كننده - به عنوان كانون فعاليت ها - بايد به گونه اي باشد كه كتاب هاي زائد و بي استفاده ( سلولهاي مرده ) جاي خود را به كتابهاي جديد كه با وسواس عميق نيازسنجي انتخاب شده اند ( سلولهاي زنده ) بدهند و وجين گردند.
پر واضح است كه وجين جريان معكوس گزينش مواد است با همان ظرافت ها و حساسيت ها ، بدان معني كه در گزينش مواد ما بدنبال فراهم آوري و تهيه منابعي هستيم كه بر طبق سياست هاي كتابخانه و در برگيرنده نيازهاي استفاده كنندگان مي باشد و در وجين بدنبال منابع زائد و بدون استفاده بوده تا از مجموعه خارج و فضاي لازم براي رشد مجموعه فراهم گردد.
وجين فرآيندي است كه از طريق آن كتاب هاي زائد و يا بي استفاده از مجموعه خارج و به انبار منتقل مي گردد.
